L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


Wat ik zou willen dat ge voelde bij ons afscheid

Gij lief mens, zegt ze en ze klopt het verdriet met hopen uit haar jas. Gij schoon mens. Haar ogen kijken uitgelopen zoals de schmink op haar gezicht. Ze is mooi als ze huilt. Niet veel mensen, maar zij wel. En als ze naar me toe komt en haar handen om me heen slaat met haar haren kriebel in mijn gezicht, ruik ik de zee. Een zoute zee vol tranen. Een zee vol verdriet dat ze een klein beetje, hier bij mij, in mijn hart en in mijn handen en in het gemis van haar warmte achterlaat.

ps. Ik laat u los.

Voor het vergeten, omdat we daar nooit goed in zullen zijn.

Voor haar, omdat ze een mooi schoon mens is. en echt. en ze minstens evenveel de ‘ze’ hier kon zijn.

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

Mij herinnert dit aan een verloren vriendin. Jong en een kind van de zee. Delene is nu een engel hoop ik. Een lieve engel die bij Sint Petrus shantys zingt Hij was ook een visser, die bang kon zijn, als de stormwind hevig blies over het meer van Galilea. Delene stem je gitaar en zing jou songs, zoials je deed op jouw “Bounty”, waarmee je samen bent verdronken. Het teveel water ademhalen werd je fataal. Delene blijmoedig meisje, blijf glimlachen, blijf zingen. Zing over de wrede Sandy die jou leven heeft beëindigd. Overal vind ik jou terug. Ook nu weer in deze lieve brief van een mij dierbare vriendin. ²

Reactie door Werner Lyssens




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: