L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


De brieven II

Lief

Ik moet u laten gaan en leren loslaten, dat weet ik. Ik moet ruimte geven om te ademen, om te leven. De wereld in te gaan. Ik mag de deuren niet steeds sluiten en u doen geloven dat ik de enige wereld ben die nog voor u bestaat. Ik moet leren staan, ik moet leren verliezen en het in de ogen kijken, want dan alleen kan ik winnen.

Want ik zou wel willen. Dat ge in mijn haren slaapt en ademt uit mijn nek, dat ge drinkt uit het putje in mijn kin en van op mijn buik luistert naar de verhalen die ik vertel.

Ik moet u laten gaan, zachtjes, tot ge zelf terug komt en ervoor kiest, elke keer opnieuw.
Ik dank u voor uw armen om te missen.

Vogel
De uwe.

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

En zo geschiedde… Losgelaten, de wereld in gegaan… Ervaringen van het hart op met belsuiten genomen vanuit het hoofd. Toch, hoe los je ook gelaten wordt, in het hart is de enige waarheid te vinden en daardoor verlies je nimmer, keer je weder wanneer je leert luisteren naar je hart… Naar dat wat werkelijk leeft…

Reactie door Vlindera




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: