L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


Sneeuw helpt

Eigenlijk ben ik verliefd op het beeld dat ik krijg bij sneeuw. Dat het buiten erg koud is, met hopen sneeuw en vlokjes die dwarrelen vanuit de hemel, en het binnen knus en warm, zacht vooral, met muziek en vuur als dat kan. En iemand om lief te hebben en om mee te gaan slapen.
Om zachtjes tegen te praten. En om naar de maan en de sneeuw te kijken vanuit het raam. Soms te gaan wandelen, door de sneeuw, met warme kleren aan en dan horen hoe het kraakt onder onze voeten. Iemand om sneeuwballen naar te gooien, om zacht mee in de sneeuw te vallen en om ons dan aan zoenen te warmen.
Ik ben vooral verliefd op verliefd zijn, dat vooral, sneeuw helpt alleen maar.

met dank aan Melanie voor de foto

Advertenties


For what i know of you

Er kwam een onbekende en anonieme lezer hier zo’n twee maand geleden iets schrijven.

Ik zou in jouw Letterbos willen wandelen
en hem kaal willen plukken
mijn woordenboom
maar ‘t is ‘t seizoen nog niet
zijn winter duurt te lang.





I felt the cold sea kiss my skin

Er staan letters in bloed
geschreven op het blad dat
alweer gedroogd is.
Zijn naam. Het beginnen
is het moeilijkst, op eindigen
en vergeten na.
En ik zing, soms, mijn dodenlied.
Over de vloek die op mijn aderen rust. Een liefde,
verbolgen in de koude grond, een ziel
die de aarde kust. En blijft.
En de deur kraakt als
het verkreukelen van mijn hart, en het
hijgt, het spuwt en kreunt.
En ik zing nog.



Skinny Love
03/11/2010, 18:07
Filed under: gedacht | Tags: , , , ,

Het scheuren kraakt
Het slepen, het draaien
Het kreunen sloopt de bodem
het fundament waar wij op leren lopen
En het leren gaan, gaat zacht en traag
Tergend bijna
Als aarzelende vingers op nog
nooit ontdekt naakt
maar wij komen.



uw naakt

Ik hou uw naakt

Op het puntje van mijn tong

Als een onuitgesproken woord,

een zin

Die ik niet kan vergeten