L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


Omdat het vandaag knuffeldag blijkt te zijn
29/10/2010, 16:22
Filed under: gedacht

Stiekem is het elke dag nationale knuffeldag, moeder- en vaderdag, Valentijnsdag, dag van de leerkracht en de secretaresse, dag van de klant en de jeugdbeweging, van het Nederlands en andere talen, van de landbouw en andere sectoren, dag van het bos, dag van de planeet, dag van de grootouders…

En niemand die zich vragen stelt of het nu wel écht zo nodig is, de dagen zo te benoemen. Want is zo’n knuffeldag dan écht zo anders dan alle andere dagen? En zien wij ons lief liever op de dag van de Liefde, omdat die dag die naam draagt? En zijn onze ouders minder onze ouders op andere dagen? Verdienen diegenen van wie wij houden, en de dingen die wij belangrijk vinden, niet dat het élke dag ook een beetje hun dag is?

Dagen die zo benoemd worden zijn alleen nuttig voor diegenen die vergaten, die vergeten en altijd zullen vergeten dat élke dag precies zo’n dag is, maar dan zonder die naam.

 

Advertenties


Vooral gedacht
24/10/2010, 13:19
Filed under: gedacht

Er lagen nog haren van hem. Mijn bed was er vol van.
De regen tikte op mijn ruiten als iedere keer daarvoor en de bomen wuifden mij een goeie nacht. Mijn lakens lagen overhoop, cirkelden mijn bed rond en ik lag daar middenin. Zo. Als in het centrum van mijn paradijs.
Mag het soms dat net iets meer zijn?

Ich möchte ein Eisbär sein, like a window in your heart.



Wintervet
15/10/2010, 16:43
Filed under: gedacht

Nu de bomen bladeren laten sterven voor een goeie slaap straks, en de dagen koud en donker starten en steeds korter worden, zouden we ons kunnen beginnen zorgen maken over dat wintervet dat zich steeds en in kleine geniepige laagjes vast begint te zetten op plaatsen waar het niet hoort te blijven. Frieten blijken nu eenmaal een gemakkelijke oplossing voor het vandaag-kook-ik-eens-niet-syndroom, en wie voelt zich dan niet schuldig? Gelukkig dat we ons lief in de zomer hebben gevonden, zodat die ons nu, naast ons wintervet – in koude winternachten – warm kan houden, want dat willen we toch erg graag.



Space solution
15/10/2010, 16:42
Filed under: gedacht, gelezen, geschreven | Tags: , ,

Zo’n vier jaar geleden, toen ik aan het eind van mijn puberjaren was, stuurde Al Gore ‘An Inconvenient Truth’ de wereld in en op initiatief van de Vlaamse overheid kreeg elke secundaire school een exemplaar aangeboden, bij wijze van studiemateriaal. Onze secundaire school had toen het geniale idee alle studenten samen te brengen in een grote zaal om daar die film, speciaal voor ons en daarmee ook voor onze toekomst, te vertonen. De film was geweldig: gletsjers smolten in hoogstens een paar minuten, mensen overspoelden door gigantische tsunami’s of vlogen weg door tornado’s, gebieden verdroogden en werden woestijn, zeeën namen land in en zelfs onze noorderbuur zou in zee opgaan. Wij vielen zo nu en dan van onze stoel en hielden elkaars handen soms vast.

De hele wereld stond zowaar op zijn kop en wij waren een hele week diep onder de indruk. Toen die beelden wat waren bezonken, ontwikkelde ik maniakale gewoonten om de wereld van de ondergang te redden. Ik deed de kraan dicht als ik mijn tanden poetste, trok stopcontacten uit als ik die niet nodig had, kocht spaarlampen voor op kot, deed lichten overdag uit, duwde dat kleine knopje op het tv-toestel uit als ik ging slapen en probeerde niet te lang te douchen. Ik plakte zelfs briefjes boven de kranen in het toilet: ‘Save water, please’.

Vandaag is het een feit (en vastgesteld in het Living Planet Rapport van de WWF) dat Belgen de vierde grootste (ecologische) voeten hebben ter wereld, zelfs groter dan die van de Amerikanen! Wij hebben 8 ha grond nodig om ons elk jaar in onze noden te voorzien en als je even rekent, zijn dat ongeveer 16 voetbalvelden per jaar. Maar wij zijn niet de enige slechteriken; over de hele wereld wordt in 1 jaar verbruikt wat de aarde pas in een anderhalf jaar kan produceren en mochten we zo verder blijven doen, moeten we zoekertjes beginnen plaatsen voor 2 à 3 extra planeten tegen 2030. Shockeffect nummer twee, ik zocht een stoel en ging even zitten.

De planeet is terminaal en men zoekt de ruimte af naar nieuwe ziek te maken planeten, maar dan niet echt. Mijn maniakale gewoonten steken weer de kop op en ik hoop dat het toch enigszins besmettelijk werkt.