L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


Over de vogel in het kooitje

Dat ik werd geboren. Dat ik ademde, leefde. Dat bloed stroomde en een hart bonkte. Dat ik sindsdien soms verloren loop en de weg terug vind. Dagen tel, jaren. Dat ik houd, van en met. Dat ik van hem houd. Dat het vaststaat. Zo vast als nooit iets tevoren stond. En dat vast eigenlijk nooit absoluut bestaat.

Ik wilde het graag vertellen, die dingen. Over een leven dat ik was, een leven dat ik had. Het leven dat is met de liefde die het kent. Soms schrijf ik in herhaling, voor de duidelijkheid, denk ik dan, maar het lijkt alleen nog warriger te worden. En dat ik die ‘soms’ ook afvraag wie dit leest, wat ze voelen, hoe ze  het – wat hier te lezen staat – van zichzelf maken. Hoe ze zich spiegelen in woorden die ik schrijf, letters die van ons allemaal zijn.  Een taal die wij begrijpen, hoe gebrekkig en schaars de woorden ook zijn.

Soms vroeg iemand of ik het erg vond, hier te schrijven wat ik voel, wie ik ben. Om mijn lichaam van glas en mijn ziel van iedereen te maken. Dat is allesbehalve wat gebeurd, antwoord ik dan. Ik schrijf, letters en woorden in een volgorde dat ze leesbaar en begrijpbaar worden. Associeerbaar, wendbaar, gevoelig. En dat men het leest, zoals men het zelf voelt, niet zoals het mijne. Dat zij het iets van hen maken dat niet meer lijkt op wat het was voor mij.

Soms vroeg ik me dan af hoe dit zou eindigen of minstens waar het heen zou gaan. Dat ik graag zou schrijven. Dingen creëren om mensen te raken. Dat, dat het liefste is wat ik wou. Misschien en hoogst waarschijnlijk. Maar dat ik nooit verder zou vliegen, dan in dit virtuele hol, een kooitje met een te grote sleutel.

Advertenties

5 reacties so far
Plaats een reactie

Prachtig en ja, ik ben veel geraakt door jouw woorden. Vaak juist woordenloos maar wel stromend, soms probeerde ik iets van mezelf, mijn gevoelens als antwoord te geven.
Als dit kooitje (ook) jouw schrijfplek is dan is dat toch geweldig, hopelijk en als je wilt mag je daarbuiten ook zo mooi leven als in jouw geschrevene. Ik wil in je hart neerleggen dat dat creeeren om te raken wat mij betreft gelukt is. Jij, een geweldig mooie vogel!
Liefs

Reactie door Vlindera

Jij bent ook erg mooi, Vlinder.

Reactie door l' Oiseau

Ik zou in jouw Letterbos willen wandelen
en hem kaal willen plukken
mijn woordenboom
maar ‘t is ‘t seizoen nog niet
zijn winter duurt te lang

Reactie door anoniem

Het is lang geleden dat iemand hier nog zoiets moois kwam schrijven. Ik las het meermaals, na elkaar en daarna nog een paar keer. Ik dank u, anoniempje.

Reactie door l' Oiseau

Mocht u hier nog eens komen lezen, en u leest dit hier… ik zoek een gedaante voor u, ik geef u vorm.

Reactie door l' Oiseau




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: