L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


Omdat ik lijfelijk ben

Lijfelijk was ze er niet vaak
Ik zocht ze tussen de lijnen die waren te lezen
Ze verschool zich tussen de letters,
waar ze bijna onzichtbaar was geworden
Soms giechelde ze zacht en wiegden de woorden
als waren de kleren die haar bijeenhielden.
Als ze zich toch toonde, zo openbaar,
hield ze haar hart in haar handen
En haar liefde bewaarde ze in het kuiltje in haar buik,
Als het bewijs van haar bestaan,
Dat zij echt was.
Ik was altijd op zoek naar echte dingen,
Echte mensen
Zo vond ik haar.

Voor Roodborstje Tikt

en zij schreef wat moois terug…

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

Dit is schrijftaal waar ik veel van houd. Bedankt! en groot liefs.
x

Reactie door Vlindera




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: