L' Oiseau En Cage Revera des Nuages


28/07/2010, 20:47
Filed under: geschreven | Tags: , ,

Ze leek op een liefde van lang geleden. Als een zomerzoen, een zachte zon in een bed vol vers. Zelfs als de wolken kwamen en toppen van de bomen bogen voor het geweld van de dag, school ik in het krullen van haar lach.

Voor Mel.



In between.
28/07/2010, 20:28
Filed under: geschreven, poezie | Tags: , , , ,

Ze heeft aan u gedacht
Tussen de lijnen van de wegen
Die de tranen op haar huid beschreven
Tussen de vingers in haar krullen
En het zoets dat
in haar mondhoek bleef kleven
Tussen de liefde in
Tussen altijd en veel te veel
Tussen overal en nooit en nergens.
Op een plek tussen en in dat alles
waar huilen nog kan
wordt ze er soms verdrietig van.



Let me stay here.

“Ik zou heel lang bij jou kunnen blijven, jou heel lang graag zien en soms – stiekem – van je houden…” Ze kantelde haar hoofd, liet de wind haar krullen aaien en tekende een denkbeeldig wolkje op de plek boven zijn navel. “Ik zou kunnen..en ik zou willen..misschien wel voor altijd.. (ze aarzelde), als dat bestaat…..Ik zal mijn best doen. Zal ik dat allemaal opschrijven?” Hij lachte lieflijk.



Soms huilen wij.
23/07/2010, 18:12
Filed under: gedacht, gedicht, geschreven, Liefde, poezie | Tags: , , , ,
Soms is het simpel,
en huilen wij om niks of om alles,
om zoveel dat we zelfs niet weten of het
om veel of helemaal niks gaat.
Soms doet het dragen van de wereld pijn,
doet de liefde pijn,
doet het missen pijn…
Soms huilen wij,wederom,
schudden wij daarna de tranen van onze kleren
en heel soms lachen wij daar later om.
Soms huilen wij,
om het wij,
om het jou,
om het ons.
Ja, soms huil ik, daarom.